این روزهـا كسـی، به خـودش زحمـت نمیدهـد یك نفـر را كشـف كنـد !
 
زیبـایی هـایش را بیـرون بكشـد ...
 
تلخـی هـایش را صبـر كنـد ...
 
...آدمهـای ِ امـروز، دوستـی هـای ِ كنسـروی می خواهنـد !
 
یك كنسـرو كه درش را بـاز كننـد ...
 
... ... بعـد ...
یكنفـر، شیرین و مهـربـان، از تویش بپـرد بیـرون !
 
و هی لبخنـد بزنـد و بگویـد :
 
" حـق بـا تـوسـتـــــ"